Nashik, Łódź, Timișoara, Hiroshima i Laax. Pięć miejsc na świecie, w których w tym roku spotykała się społeczności geoprzestrzennego open source (lub obecnie spotyka, bo kiedy piszę te słowa Laax nadal trwa). Różne programy, różne potrzeby, ale pomimo sporego zróżnicowania przestrzennego, wciąż powracające pytania: kto kontroluje technologię, jak wykorzystać AI i jak zamienić pojedynczą analizę w niezawodny proces?

W części wydarzeń uczestniczyłem, inne szczegółowo śledzę jednak wszędzie, widzę coś więcej niż rozwijający się w szalonym tempie rynek otwartego oprogramowania geoprzestrzennego. Widzę rozmowę o dojrzewaniu otwartego GIS: od narzędzi dostępnych dla każdego do rozwiązań, na których mogą polegać całe organizacje.

Oto pięć tematów, które moim zdaniem najlepiej opisują tę zmianę. To przekrojowa interpretacja materiałów konferencyjnych, nie ranking częstotliwości wystąpień.